முக்கிய புள்ளிகள்
- 2030-க்குள் உலக விண்வெளி பொருளாதாரத்தில் 10% பங்கைப் பெற இந்தியா இலக்கு வைத்துள்ளது.
- SSLV ராக்கெட் தொழில்நுட்பம் இப்போது முழுமையாக தனியார் வசம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது, இதனால் வெறும் 72 மணி நேரத்தில் ஒரு ராக்கெட்டை தயார் செய்ய முடியும்.
- Agnikul மற்றும் Skyroot போன்ற இந்திய ஸ்டார்ட்அப்கள், ஒரு கிலோ எடையை விண்வெளிக்கு அனுப்ப 10,000 டாலருக்கும் குறைவான செலவை இலக்காகக் கொண்டுள்ளன.
- 2024-ல் கொண்டுவரப்பட்ட புதிய FDI கொள்கையால், 2026-க்குள் இந்திய ஸ்பேஸ்-டெக் துறையில் சுமார் 4,000 கோடி ரூபாய்க்கும் மேல் முதலீடு வந்துள்ளது.
- டெக்னாலஜி ரெடி, ஆனா அடுத்த சவால் என்னன்னா, அதிகப்படியான ராக்கெட்டுகளைத் தயாரித்து உலக நாடுகளுக்குக் குறைந்த விலையில் விற்பதுதான்.
சயின்ஸ் முடிஞ்சது, இனி பிசினஸ் தான்!
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி சொல்லுவாங்க, 'ராக்கெட் சயின்ஸ் ஒன்னும் கிடையாது'ன்னு. ஆனா உண்மையிலேயே இந்தியாவுக்கு ராக்கெட் சயின்ஸ் இப்போ அத்துபடி ஆயிடுச்சு. சந்திரயான்-3-ல ஆரம்பிச்சு இப்போ 2026-ல நம்மளோட விண்வெளித் துறை அடுத்த லெவலுக்குப் போயிருக்கு. ஆனா, இப்போ இருக்குற பெரிய கேள்வி என்னன்னா, இதையெல்லாம் வச்சு எப்படி நாம காசு பண்ணப்போறோம்? இத தான் நாம 'Rocket Economics' (ராக்கெட் எகனாமிக்ஸ்) அப்படின்னு சொல்றோம். அதாவது, ஒரு ராக்கெட்டை விடுறது முக்கியம் இல்ல, அதை எவ்வளவு லாபகரமா செய்யுறோம்ங்கிறதுதான் இப்போதைய மேட்டர்.
உலக அளவுல விண்வெளிச் சந்தைங்கிறது பல லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்புடையது. ஆனா அதுல இந்தியாவோட பங்கு இப்போதைக்கு ரொம்ப கம்மிதான். இதுவரைக்கும் நாம மத்த நாடுகளோட சாட்டிலைட்டுகளைக் குறைந்த விலையில அனுப்பி வச்சோம். ஆனா இப்போ 2026-ல நிலைமை மாறிடுச்சு. நாம வெறும் 'சர்வீஸ்' மட்டும் பண்ணாம, ராக்கெட் இன்ஜின்கள், சாட்டிலைட்கள்னு எல்லாத்தையும் இந்தியாவிலேயே தயாரிச்சு மத்த நாடுகளுக்கு விற்க ஆரம்பிச்சிருக்கோம். இதுல இருக்குற சவால்களைப் பத்தித் தான் நாம இப்போ விரிவா பார்க்கப்போறோம்.
2024 பாலிசி டூ 2026 ரியாலிட்டி
சரி, இந்த மாற்றம் எப்படித் திடீர்னு நடந்துச்சுன்னு யோசிக்கிறீங்களா? 2024-ல கவர்மெண்ட் கொண்டு வந்த ஸ்பேஸ் பாலிசி தான் இதுக்கெல்லாம் முக்கியமான காரணம். அதுவரைக்கும் ISRO மட்டும்தான் எல்லாத்தையும் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க. ஆனா இப்போ தனியார் நிறுவனங்களும் விண்வெளித் துறையில 100% முதலீடு செய்யலாம்னு சொன்னது ஒரு பெரிய கேம் சேஞ்சர். இதனால Agnikul Cosmos மாதிரியான கம்பெனிகள் தங்களோட 3D-printed இன்ஜின்களை வச்சு அசத்திட்டு இருக்காங்க. ஒரு இன்ஜினை 3D பிரிண்டிங் மூலமா சில நாட்களிலேயே செஞ்சு முடிக்க முடியும்னா பாருங்களேன், இது மேனுஃபேக்ச்சரிங் செலவை அப்படியே பாதியா குறைக்குது.
அதே மாதிரி IN-SPACe அப்படிங்கிற அமைப்பு, தனியார் கம்பெனிகளுக்கு ISRO-வோட லேப் மற்றும் டெஸ்டிங் வசதிகளைப் பயன்படுத்த அனுமதி கொடுத்தாங்க. இதனால புதுசா வர்ற ஸ்டார்ட்அப்கள் கோடி கணக்குல செலவு பண்ணி சொந்தமா லேப் கட்ட வேண்டிய அவசியம் இல்லாம போச்சு. நம்ம தமிழ்நாட்டுல இருக்குற குலசேகரப்பட்டினம் ராக்கெட் ஏவுதளம் இப்போ 2026-ல ரொம்ப பிஸியா இருக்கு. இது சின்ன ராக்கெட்டுகளை ஏவுறதுக்காகவே ஸ்பெஷலா டிசைன் பண்ணப்பட்டதுனால, உலக நாடுகளோட பார்வை இப்போ நம்ம ஊர் பக்கம் திரும்பியிருக்கு.
ஒரு கிலோவுக்கு எவ்வளவு செலவு? இதுதான் போட்டியே!
ராக்கெட் பிசினஸ்ல ஜெயிக்கணும்னா ஒரே ஒரு கணக்கு தான் முக்கியம். ஒரு கிலோ எடையை விண்வெளிக்குக் கொண்டு போக எவ்வளவு செலவாகுது? (Cost per kg). இப்போதைக்கு Elon Musk-ஓட SpaceX தான் இதுல கிங்கா இருக்காங்க. அவங்க ராக்கெட்டைத் திரும்பத் திரும்பப் பயன்படுத்துறதுனால (Reusability) செலவு ரொம்பக் கம்மி. இந்தியாவுல இருக்குற Skyroot மற்றும் Agnikul மாதிரியான கம்பெனிகள் இப்போ அந்த விலைக்குப் போட்டியா தங்களோட விலையைக் குறைக்க முயற்சி பண்ணிட்டு இருக்காங்க.
ஆனா இதுல ஒரு சிக்கல் இருக்கு. வருஷத்துக்கு ஒன்னு ரெண்டு ராக்கெட் விட்டா லாபம் வராது. எப்படி ஒரு ஏர்லைன்ஸ் கம்பெனி அவங்க பிளேன் எப்பவும் பறந்துட்டே இருந்தா தான் லாபம் கிடைக்குமோ, அதே மாதிரி இந்த ராக்கெட் கம்பெனிகளும் அடிக்கடி ராக்கெட்டுகளை ஏவணும். வாரத்துக்கு ஒரு ராக்கெட் ஏவுற அளவுக்கு நம்மகிட்ட ஆர்டர்கள் இருக்கணும். 2026-ல இந்தியாவோட மெயின் போக்கஸ் இந்த 'High-frequency launch' மாடலை உருவாக்குறதுதான். அதாவது, ஒரு டாக்ஸி புக் பண்ற மாதிரி ஈஸியா சாட்டிலைட்டுகளை அனுப்ப முடியணும்.
உங்களுக்கு இதனால என்ன லாபம்?
விண்வெளி ஆராய்ச்சிக்கும் நமக்கும் என்ன சம்பந்தம்னு நீங்க நினைக்கலாம். ஆனா உண்மை என்னன்னா, உங்க மொபைல் டேட்டா முதல் விவசாயம் வரை எல்லாத்துலயும் இது இருக்கு. ராக்கெட் விடுற செலவு குறைஞ்சா, சாட்டிலைட் மூலமா கிடைக்கிற இன்டர்நெட் (Satellite Internet) விலை குறையும். 2026-ல ஜியோ மற்றும் ஸ்டார்லிங்க் இடையில இருக்குற போட்டியால, மலை கிராமங்கள்ல கூட அதிவேக இன்டர்நெட் கிடைக்குதுன்னா அதுக்கு இந்த ராக்கெட் எகனாமிக்ஸ் தான் காரணம். அதே மாதிரி சாட்டிலைட் இமேஜிங் மூலமா நம்ம ஊர் விவசாயிகள் தங்களோட பயிர்களுக்கு எப்போ தண்ணி விடணும், எப்போ உரம் போடணும்னு துல்லியமா தெரிஞ்சுக்க முடியுது.
அதுமட்டும் இல்லாம, இந்தத் துறையால இப்போ இந்தியாவுல ஆயிரக்கணக்கான வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகிட்டு இருக்கு. முன்னாடி எல்லாம் ஐடி கம்பெனிக்கு மட்டும் தான் வேலைக்கு போவாங்க, ஆனா இப்போ மெக்கானிக்கல் மற்றும் எலக்ட்ரானிக்ஸ் படிச்ச பசங்க ராக்கெட் தயாரிக்கிற கம்பெனிகளுக்கு அதிக சம்பளத்துக்கு வேலைக்கு போறாங்க. பெங்களூரு, ஹைதராபாத் வரிசையில நம்ம சென்னை இப்போ ஸ்பேஸ்-டெக் ஹப்பா மாறிட்டு வருது.
TamilTech-ஓட கருத்து: இது நிஜமாவே வொர்க் அவுட் ஆகுமா?
நாங்க என்ன நினைக்கிறோம்னா, டெக்னாலஜி ரீதியா நாம ஆல்ரெடி ஜெயிச்சுட்டோம். ஆனா பிசினஸ் ரீதியா இன்னும் நிறைய தூரம் போகணும். ஒரு ராக்கெட் வெடிச்சா கூட அந்த கம்பெனியோட பல வருஷ உழைப்பும் பணமும் வீணாயிடும். அதனால இது ரொம்ப ரிஸ்க்கான பிசினஸ். இப்போ 2026-ல நிறைய ஸ்டார்ட்அப்கள் வந்தாலும், அதுல விலையைக் குறைச்சு, தரத்தைக் கொடுக்கிற கம்பெனிகள் மட்டும்தான் அடுத்த அஞ்சு வருஷத்துல நிலைச்சு நிக்கும்.
முக்கியமா, நாம மத்த நாடுகளோட சாட்டிலைட்டுகளை மட்டும் நம்பி இருக்காம, இந்தியாவிலேயே விண்வெளி டேட்டாவைப் பயன்படுத்துற பிசினஸ்களை அதிகப்படுத்தணும். அப்போதான் நம்ம ஊரு ராக்கெட்டுகளுக்கு நம்ம ஊர்லயே கஸ்டமர்கள் கிடைப்பாங்க. மொத்தத்துல சொல்லப்போனா, இந்தியா இப்போ விண்வெளி ஆராய்ச்சியைத் தாண்டி விண்வெளி வியாபாரத்துல ஒரு முக்கியமான இடத்தைப் பிடிச்சிருக்கு. இதுல இருக்குற பிளஸ் மற்றும் மைனஸ்களைச் சரியா கையாண்டா, உலக விண்வெளிச் சந்தையில இந்தியா தான் டாப்-ல இருக்கும். நீங்க ஒரு ஸ்டூடென்ட் அல்லது இன்வெஸ்டரா இருந்தா கண்டிப்பா இந்தத் துறையைக் கவனிங்க, இதுதான் ஃபியூச்சர்!
கருத்துகள் (0)
Be the first to comment!